خورشید که رفت بیا

     ... چشم به راه آمدن توام،      

                          بیا، هر شب بیا

                                 از ستاره ها نشان مرا بپرس

                                         از مهتاب سراغ مرا بگیر

از سکوت کهکشان ها ، زمزمه ی مهرجوی مرا با خود بشنو!... 

                           آن را که ما است،

آن را که دو نیمه را یک سیب کرده است،

آن که دو نیمه را یک خویش کرده است،

                                                                         دریاب!

"دکتر شریعتی"

 

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 5 دی 1389 | توسط: آرامش خیال | طبقه بندی: شعرها و ترانه های دوست داشتنی ، | نظرات()