باید فراموشت کنم ، چندیست تمرین میکنم

من می توانم ، می شود! آرام تلقین میکنم.

حالم، نه،  اصلآ خوب نیست...  تا بعد بهتر می شود!!

فکری برای ِ این دل ِ تنهای ِ  غمگین میکنم.

من می پذیرم رفته ای، و بر نمی گردی همین!

خود را برای ِ درک این، صد بار تحسین میکنم.

کم کم ز یادم می روی، این روزگار و رسم اوست!

این جمله را با تلخی اش صد بار تضمین میکنم

نوشته شده در تاریخ جمعه 23 مهر 1389 | توسط: آرامش خیال | طبقه بندی: شعرها و ترانه های دوست داشتنی ، | نظرات()